Σελίδα 16
Εφημερίδα του 1ου ΕΠΑ.Λ. Δράμας  

Συνέντευξη με τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας κ. Σπυρίδωνα Κιουλάνη

1. Ποια ήταν τα όνειρά σας όταν ήσασταν στη δική μας ηλικία;

Καταρχήν να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας, την έκδοση αυτής της εφημερίδας. Νομίζω ότι είναι εξαιρετική προσπάθεια, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από μαθητές Λυκείου, που έχουμε την αίσθηση και είναι και πραγματικότητα, το μυαλό σας είναι στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και συνήθως οι Δράσεις περιορισμένες. Θεωρώ λοιπόν πολύ σημαντικό ότι αναλάβατε αυτήν την πρωτοβουλία την οποία την βλέπουμε πολύ θετικά και ως εκπαιδευτικοί και ως Διεύθυνση. Εξάλλου και εμείς παίρνουμε διάφορες πρωτοβουλίες όπως είναι η έκδοση ενός επιστημονικού περιοδικού το οποίο έχει ήδη κλείσει πέντε χρόνια. Άλλωστε και ο Διευθυντής σας ο κ. Σαλής είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής οπότε και προσωπικά βλέπω πολύ θετικά αυτήν την πρωτοβουλία και εύχομαι να έχει θετική συνέχεια.

Σχετικά με την ερώτηση που μου κάνατε, ποια ήταν τα όνειρά μου ως μαθητής Λυκείου. Είναι διαπιστωμένο από όλους μας ότι η εφηβεία είναι μια περίοδος της ζωής μας που είναι γεμάτη όνειρα. Άλλα σχετίζονται με μας, άλλα με την κοινωνία και άλλα με το περιβάλλον. Ζητάμε έναν κόσμο καλύτερο. Και τα δικά μου δεν ήταν κάτι άλλο, σαν τα δικά σας ήτανε. Εκείνο που θυμάμαι είναι ότι, εκείνη την εποχή έβλεπα περισσότερο το "επόμενό μου βήμα", για μένα ήταν σημαντικό το να μπορέσω να σπουδάσω και να ζήσω τη φοιτητική ζωή. Θεωρούσα ότι σπουδάζοντας θα έδινα ένα περιεχόμενο και μία ποιότητα στη ζωή μου και ατομικά και σε σχέση με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός μου. Θα μπορούσα λοιπόν να φανώ χρήσιμος στην κοινωνία. Άρα αυτό ήταν το βασικό μου όνειρο το οποίο αποτελούσε τη βάση για την επίτευξη άλλων πραγμάτων. Θα έλεγα ότι σε καμία περίπτωση δεν το συνέδεα με τη θέση που έχω τώρα. Σε αρκετά όμως μεγάλο βαθμό τα όνειρά μου είχαν κάποια σχέση με το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, όχι της θέσης αλλά του εκπαιδευτικού. Προσπαθώντας να το ερμηνεύσω καταλήγω ότι ως μαθητής είχα την τύχη να έχω γύρω μου πολύ καλούς δασκάλους που ίσως με ενέπνευσαν να ακολουθήσω το επάγγελμα του εκπαιδευτικού οπότε με αυτήν την προοπτική, ναι, τα όνειρά μου σχετίζονταν αυτό, όχι όμως ως προς τη συγκεκριμένη θέση.

2.Αν σας δίνονταν η ευκαιρία να αλλάξετε επάγγελμα θα το κάνατε? Και αν ναι, ποια θα ήταν η επόμενη επιλογή σας;

Όχι, δε θα το έκανα σε καμία περίπτωση γιατί ήταν επιλογή μου. Είμαι πολύ ικανοποιημένος απ’αυτό που κάνω. Νομίζω ότι είναι ένα επάγγελμα το οποίο σου δίνει τη δυνατότητα να έρθεις κοντά στα παιδιά, τις φιλοδοξίες, τα όνειρα και τις προοπτικές που έχουν. Αυτό νομίζω είναι το πιο σημαντικό που έχει να κάνει ο εκπαιδευτικός. Δεν το σκέφτομαι λοιπόν, δε θέλω να σας πω μια εναλλακτική λύση. Ενδεχομένως να ήταν κάτι παρεμφερές με αυτό αλλά δε θα το άλλαζα.

3. Μπορούν όλοι οι καθηγητές να γίνουν Διευθυντές Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης; Ποια είναι τα προσόντα που απαιτούνται;

Καταρχάς ας ξεκινήσουμε με το θεωρητικό δεδομένο ότι ένας Διευθυντής Εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι εκπαιδευτικός. Άρα υπό την έννοια αυτή σαφώς και μπορούν.

Το δεύτερο σκέλος αφορά ένα μεγάλο κεφάλαιο που απαιτεί πάρα πολύ συζήτηση δεδομένου ότι αν κάνει κανείς μια αναδρομή στο παρελθόν θα συνειδητοποιήσει ότι κάθε επιλογή ήταν διαφορετική. Πάντα υπάρχει ένας καινούριος νόμος που ορίζει τις επιλογές των Διευθυντών της Εκπαίδευσης, ακόμα και αν κάποια πράγματα είναι κοινά, όπως τα τυπικά προσόντα. Ωστόσο ακόμα και αυτά αξιολογούνται κάθε φορά διαφορετικά. Εγώ είχα την τύχη να συμμετέχω για πρώτη φορά στη διαδικασία αυτή το 2010, όταν ένας νόμος που υπήρχε τότε, έδινε μεγάλη βαρύτητα και στα τυπικά προσόντα. Επιπλέον υπήρχε και η διαδικασία μιας συνέντευξης. Αργότερα, πριν 2,5 χρόνια περίπου, (συμμετείχα και σε δεύτερη διαδικασία) ένας τελείως διαφορετικός νόμος, στον οποίο τα τυπικά προσόντα υπήρχαν πάλι, αλλά αξιολογούνταν πολύ χαμηλότερα στη μοριοδότηση , επέλεγε τους Διευθυντές της Εκπαίδευσης μέσα από μια διαδικασία ψηφοφορίας άλλων στελεχών της εκπαίδευσης, Διευθυντών και Υποδιευθυντών Σχολικών Μονάδων. Επομένως η διαδικασία αυτή μεταβάλλεται, είναι διαφορετική μέσα στο χρόνο και αναμένουμε ένα νέο νόμο, όπως ακούγεται, ο οποίος θα είναι και αυτός διαφορετικός.

4. Σας ανακοινώνουν αύριο ότι γίνεστε Υπουργός Παιδείας. Τί αλλαγές θα κάνατε στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας; Και πως ονειρεύεστε το σχολείο του μέλλοντος;


Αυτή είναι μια πολύ σημαντική ερώτηση. Πρέπει να ονειρευόμαστε το σχολείο του μέλλοντος. Καταρχήν το ερώτημα νομίζω θίγει το θέμα των αλλαγών. Με ρωτήσατε τι αλλαγές θα έκανα. Εδώ στον τόπο μας υπάρχει το εξής : πολλές αλλαγές που γίνονται και είναι πάρα πολύ συχνές, έχουν και το όνομα του εκάστοτε υπουργού. Αυτό νομίζω δεν είναι πολύ καλό. Έχω την αίσθηση πολλές φορές ότι αν μπορούσαμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω και να πάρουμε, ας υποθέσουμε, «τη χειρότερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», αν είχαμε τη δυνατότητα να τη βελτιώσουμε χρόνο με το χρόνο και να τη φέρουμε στην εποχή μας, νομίζω τότε ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα θα ήταν πάρα πολύ καλό και εφάμιλλο άλλων εκπαιδευτικών συστημάτων που τα βλέπουμε και τα ζηλεύουμε. Αυτές οι συχνές αλλαγές μάλιστα γίνονται πολλές φορές με ένα τρόπο- επιτρέψτε μου τον όρο- καταστροφικό, σβήνουμε δηλαδή το τι έχει γίνει και δημιουργούμε κάτι άλλο. Αυτό μας κάνει να ξεκινάμε κάθε φορά από την αρχή και να μην έχουμε μια συνέχεια.

Επίσης, πολλές αλλαγές και εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις συνήθως έχουν να κάνουν με την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο και αυτό είναι ένα ζήτημα. Νομίζω λοιπόν ότι το πρώτο που θα με απασχολούσε θα ήταν η μαθησιακή διαδικασία και κατά δεύτερο λόγο θα εξέταζα άλλα πράγματα που έχουν να κάνουν με την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Αυτό που λείπει, νομίζω, είναι να κάνει κανείς τη μαθησιακή διαδικασία ενδιαφέρουσα και συναρπαστική για τους μαθητές. Μπορούμε να δούμε κάποια επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα τα οποία τα βλέπουμε και τα ζηλεύουμε. Για παράδειγμα, πολλές φορές μιλάμε για το φιλανδικό ή άλλα συστήματα τα οποία στηρίζονται στα projects, στη συνεργασία των παιδιών, τα οποία μαθαίνουν κάνοντας διάφορα πράγματα και όχι μέσα από μια θεωρητική προσέγγιση της ύλης, όπως γίνεται κατά κύριο λόγο σε εμάς. Νομίζω λοιπόν ότι το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να γίνει η μάθηση πιο ενδιαφέρουσα, πιο αποτελεσματική, πιο ουσιαστική μέσα από κάποιες διαδικασίες. Οι μαθητές να μαθαίνουν διάφορα πράγματα, να μαθαίνουν πώ να μαθαίνουν. Όλα τα άλλα έπονται.

5. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο ή δυσάρεστο συμβάν που είχατε να αντιμετωπίσετε ως Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ή ως εκπαιδευτικός; Και ποια ευχάριστη στιγμή της καριέρας σας θυμάστε;

Ευτυχώς δε συνάντησα κάποιο δυσάρεστο συμβάν, δύσκολα υπάρχουν πολλά και νομίζω από την θέση του διευθυντή εκπαίδευσης έχει κανείς να συναντήσει αρκετές δυσκολίες στο καθημερινό έργο. Ευτυχώς κάτι ιδιαιτέρα δυσάρεστο δεν υπήρξε. Νομίζω τα πιο δύσκολα θέματα που έχει να διαχειριστεί κανείς είναι κάποιες «συγκρούσεις» συχνά μεταξύ εκπαιδευτικών, όταν υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα και θα πρέπει να μπεις στη μέση να πάρεις μια θέση, να πεις ποιο είναι το σωστό. Αυτά τα διαχειριστικά θέματα νομίζω ότι είναι τα ποιο δύσκολα ή κάποια προβλήματα τα οποία κατά καιρούς συναντάμε σε ορισμένα σχολεία και ξεφεύγουν λίγο από τα συνηθισμένα προβλήματα. Όλα αυτά είναι καταστάσεις που μας κρατούν σε μια επαγρύπνηση, μας φέρνουν ένα άγχος για να δώσουμε την πιο σωστή λύση και να βοηθήσουμε τα πράγματα να κυλήσουν όπως πρέπει.

Οι ευχάριστες στιγμές νομίζω συνδέονται δηλαδή αυτά που εγώ αντλώ ως ευχάριστα και ξεχωρίζω από τη θέση που είμαι όταν κατά καιρούς ,συχνά κάνουμε διάφορες δράσεις και βλέπω ότι αυτές ικανοποιούν τους ανθρώπους που εμπλέκονται είτε είναι μαθητές είτε εκπαιδευτικοί αυτό με ικανοποιεί ιδιαίτερα, αλλά νομίζω ότι η μεγαλύτερη χαρά για έναν εκπαιδευτικό είναι όταν μετά από χρόνια προχώρα στον δρόμο και τον πλησιάζουν με πλατύ χαμόγελο παλαιοί μαθητές και τον ευχαριστούν γα την συνεργασία που είχαν, αυτό νομίζω ότι είναι η πιο σημαντική αίσθηση ικανοποίησης και ευχάριστη στιγμή την οποία μπορεί να γευτεί ένας εκπαιδευτικός. Νομίζω ότι αυτά θα κρατούσα αν έπρεπε να τα βάλω σε μια σειρά.

6. Ποιες δυσκολίες θεωρείτε ότι υπάρχουν σήμερα στα σχολεία;

Αρκετές θα έλεγα όταν μιλάμε για δυσκολίες συνήθως βάζουμε μια προτεραιότητα κάποια οικονομικά θέματα και ίσως έχουμε ένα λόγο παραπάνω να το κάνουμε αυτό τον καιρό λόγω της οικονομικής κρίσης, είναι οπωσδήποτε ένα ζήτημα αυτό. Νομίζω ότι στα χρόνια μας η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει την λειτουργία των σχολείων, μάλιστα μπορώ να σας το επιβεβαιώσω αυτό κάνοντας μια αναδρομή στα δικά μου χρόνια το 2007 μέχρι το 2010 ήμουν διευθυντής σε ένα μεγάλο σχολείο της πόλης το 4ο Λύκειο και θυμάμαι τότε τα πράγματα πόσο καλύτερα ήταν σχετικά με την σημερινή εποχή σε σχέση με τα οικονομικά θέματα σχετικά με το πώς έπρεπε να διαχειριστούμε κάποια πράγματα ως διευθυντές σχολείων και πραγματικά το έργο των σημερινών συναδέλφων είναι πολύ πιο δύσκολο. Ευτυχώς βέβαια στη Δράμα, συγκριτικά με άλλες περιοχές είμαστε σε καλύτερο σημείο τουλάχιστον σε ότι αφορά κάποια βασικά αγαθά όπως είναι για παράδειγμα η θέρμανση, αλλά οπωσδήποτε νομίζω ότι οποιαδήποτε έλλειψη είναι πρόβλημα γιατί ακόμα και ένας μαρκαδόρος ή φωτοτυπικό χαρτί όταν λειπεί, φανταστείτε ότι μπορεί να κάνει πιο δύσκολο το έργο ενός εκπαιδευτικού και την συνεργασία του με τους μαθητές. Νομίζω ότι αυτές οι δυσκολίες είναι που χαρακτηρίζουν τη σημερινή εποχή. Από κει και πέρα, επειδή αναφέραμε την οικονομική κρίση, νομίζω ότι έχει επηρεάσει το έργο των εκπαιδευτικών αλλά και τους μαθητές γιατί φανταστείτε τα προβλήματα που ενδεχομένως αντιμετωπίζουν στο οικογενειακό τους περιβάλλον πόσο δυσχεραίνει την διαδικασία της μάθησης. Θα πρέπει το μαθησιακό περιβάλλον να είναι ασφαλές και για να είναι ασφαλές θα πρέπει να έχουν οι μαθητές όσο το δυνατών λιγότερα προβλήματα για να εστιάσουν σ΄ αυτό που κάνουν. Οπότε ότι δυσχεραίνει αυτή την διαδικασία είναι οπωσδήποτε πρόβλημα.

7. Πόσο δύσκολο είναι να διευθύνετε όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια του Νομού μας;

Θα έλεγα έχει ένα βαθμό δυσκολίας. Αν μου κάνατε την ερώτηση αυτή το 2010 ή το 2011, όταν ανέλαβα, θα σας έλεγα πολύ δύσκολο, οπωσδήποτε νομίζω ότι η εμπειρία παίζει κάποιο ρόλο, δηλαδή τώρα δεν το βλέπω το ίδιο δύσκολο όπως το έβλεπα τότε, μάλιστα θεωρώ ότι αν σταθεί κανείς σε καθαρά διαχειριστικά θέματα που ποτέ δε θα το συνιστούσα σε κανέναν, δηλαδή αν δει τη θέση αυτή καθαρά γραφειοκρατικά τότε ίσως να μην είναι και απαραίτητος δηλαδή να παίρνει κάποια έγγραφα από το Υπουργείο Παιδείας ή την Περιφερειακή Διεύθυνση και να τα στέλνει στα σχολεία, αυτό είναι κάτι το οποίο είναι μια μηχανιστική δουλειά. Η δυσκολία έγκειται πραγματικά στη διαχείριση κάποιων ιδιαίτερων πραγμάτων και νομίζω ότι ένας βαθμός δυσκολίας, αλλά ευχάριστης δυσκολίας, είναι να είμαστε δημιουργικοί και να σκεφτόμαστε τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε, για να κάνουμε τη μαθησιακή διαδικασία στα σχολεία πιο ενδιαφέρουσα. Υπό την έννοια αυτή είναι μία λειτουργία η οποία έχει πολλή δουλειά, πολύ χρόνο, παίρνει δηλαδή από αυτόν τον οποίο σου επιτρέπεται για να διεκπεραιώσεις κάποια πράγματα αλλά οπωσδήποτε αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, μπορεί να είναι χρονοβόρο, να σου αποσπά χρόνο από την προσωπική σου ή την οικογενειακή σου ζωή αλλά τέλος πάντων όταν γίνεται για το καλό των παιδιών, των εκπαιδευτικών και έχεις αυτή την αίσθηση είναι ευχάριστο, δεν έχει κάποια δυσκολία.

Συνέχεια στη σελίδα 17